در میان شخصیتهای برجسته تاریخ اسلام، کمتر کسی را میتوان یافت که همچون حضرت فاطمه زهرا (س) در ابعاد گوناگون زندگی انسانی الگو باشد.
به گزارش پایگاه خبری صبح کهنوج، فاطمه (س) پیش از آنکه دختر، همسر یا مادر باشد، خود یک انسان کامل بود. قرآن کریم در آیه تطهیر او را در زمره اهلبیت (ع) قرار میدهد و از هر پلیدی مبرا میداند. پیامبر اکرم (ص) نیز دربارهاش فرمود: «فاطمه پاره تن من است؛ هر که او را بیازارد، مرا آزرده است.» این جایگاه، نشان از عظمت شخصیتی دارد که در سایه سکوت و سادهزیستی، گوهری گرانبها را پنهان کرده است.
او در عرصه اجتماعی نیز حضوری فعال داشت. خطبه فدکیه که پس از رحلت پیامبر (ص) در مسجد مدینه ایراد کرد، نه یک سخنرانی عاطفی، بلکه بیانیهای مستدل و حقوقی بود. فاطمه (س) در آن خطبه با استناد به آیات قرآن، از حق خود دفاع کرد و نشان داد که زن مسلمان میتواند در عرصههای سیاسی و اجتماعی، با منطق و استدلال حاضر شود.
سادهزیستی و ایثار، دیگر ویژگی برجسته او بود. زندگی مشترکش با امام علی (ع) سرشار از سادهزیستی بود؛ جهیزیهاش اندک و خانهاش بیتکلف. او سه شب متوالی افطار خود را به یتیم، مسکین و اسیر بخشید و در پاسخ به پیامبر (ص) که پرسید چرا سکوت کردهای، گفت: «ما برای خدا این کار را کردیم.
فاطمه (س) الگویی برای همه زمانهاست. او نشان داد که یک زن میتواند هم در خانه همسری فداکار و مادری مهربان باشد و هم در جامعهای حقطلب و عدالتخواه. او ثابت کرد که عفت و حیا با حضور اجتماعی و دفاع از حق منافاتی ندارد و مهمتر از همه، او آموخت که ارزش انسان به نسبتهای خانوادگی نیست، بلکه به تقوا، معرفت و عمل اوست.
امروز، در جهانی که الگوهای مصرفگرایانه و نمایشی برای زنان عرضه میشود، بازگشت به سیره فاطمی (س) یک ضرورت است. زنی که در اوج سادگی، عظمت آفرید؛ در سکوت، فریاد حق بود؛ و در خانهای کوچک، جهانی از معنا ساخت.
حضرت فاطمه (س) نهفقط برای مسلمانان، بلکه برای همه انسانهای آزاده، الگویی است از زنِ اندیشمند، مقاوم، مهربان و حقجو. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.
انتهای خبر /پ

